Smak kresów w Białej

    Smak kresów w Białej

    Agata Grzelińska

    Gazeta Wrocławska

    Gazeta Wrocławska

    Kiedy zaczynali, na pierwsze "Kresowiana" przyjechało 300 gości. Rok temu w Białej było ich już 3 tysiące. Pomysł, by w Białej - małej, dolnośląskiej wsi - co roku spotykali się ci, którzy swoje korzenie mają na kresach, wziął się z troski, by pamięć o tych kresach nie odeszła wraz z tymi, którzy opuścili je ponad 60 lat temu.
    Daleki świat
    Daleki świat
    A bliski losem ludzi
    Gwałtowny wiatr
    Wspomnienia dawne budz
    Pustkowiem pól
    Wołają duchy przodków
    I serca ból
    Oznaką przeszłych smutków
    Zniszczony dwór
    Pochyłe drzewa wokół
    Tworzące chór
    Żałobnych szczepów, kroków
    Samotny dom
    I krzyż złamany przed nim
    Historii grom
    Przeorał dzień powszedni
    Grobowców rząd
    Z polskimi napisami
    Spisany sąd
    Z martwymi literami
    Echami brzmi
    Przeszłości czas dzisiejszy
    Miejscami lśni
    Mój świat tak niegdysiejszy

    ks. Krzysztof Bojko, wiersz z cyklu "Kresy" z tomiku "Życie z wiarą"

    Biała koło Chojnowa. Malowniczo położona wieś z pięknym, starym parkiem i nowym kościołem wybudowanym przez parafian ciągnie się wzdłuż ulicy długiej na dwa kilometry. To szczęśliwa wieś, bo niemal w jej centrum gniazdo mają bociany, a przecież wszyscy wiedzą, że te żyją tylko tam, gdzie szczęścia nie brakuje, a ludziom wiedzie się w życiu dobrze i dostatnio. Dowód też jest na wyciągnięcie ręki, a właściwie na rzut oka- w tym roku w Białej wykluły się trzy bociany.

    Bociania rodzina z wysokości swojego gniazda pewnie mało uważnie przygląda się 780 mieszkańcom wsi, przedkładając nad nich zainteresowanie żabami i myszami, których pewnie nie brak na okolicznych polach. A szkoda, bo Biała to wieś wyjątkowa - wszyscy mają tu kresowe korzenie.
    Połowa mieszkańców Białej pochodzi ze wsi Polana, położonej koło Ustrzyk Dolnych w Bieszczadach, a połowa z Pyszkowców pod Buczaczem.

    Kresy ma się w sercu
    Tęsknota i pamięć o rodzinnych stronach sprawiły, że Biała dziś - po ponad 60 latach od przesiedleń - jest miejscem, gdzie o kresach nie tylko się pamięta. Jest przede wszystkim miejscem, które rozsławia tradycje, obyczaje, kulturę i historię Polaków ze Wschodu.
    Choć Biała pozornie podzielona została na Dolną, w której żyją przesiedleńcy z Polanki, i Górną, którą zasiedlili przybysze z Pyszkowców, w rzeczywistości jej mieszkańcom można zazdrościć tego, co mądrze nazywa się poczuciem wspólnoty.

    - To dzięki naszemu księdzu. On jest motorem działań - przekonują parafianie z Białej.
    - Ale bez takich parafian niewiele bym zdziałał. Słucham ich i dobrze na tym wychodzę - śmieje się tubal-nym głosem ksiądz Krzysztof Bojko, proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Białej i równocześnie duszpasterz środowisk kresowych i sybiraków w diecezji legnickiej.- Biała zawsze była nietypową wsią. Bardzo zżyci, zaangażowani religijnie i patriotycznie ludzie nie ugięli się w czasach komunizmu. Teraz też są solidni i niezawodni.

    Najlepiej widać tę kresową serdeczność, niezawodność i więź podczas "Kresowian" - coraz słynniejsze wrześniowe spotkania przyciągają do Białej ludzi już nie tylko z całego Dolnego Śląska, ale i z Wielkopolski czy Opolszczyzny.
    1 3 4 5 »

    Czytaj treści premium w Gazecie Wrocławskiej Plus

    Nielimitowany dostęp do wszystkich treści, bez inwazyjnych reklam.

    Komentarze

    Dodajesz komentarz jako: Gość

    Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

    Liczba znaków do wpisania:

    zaloguj się

    Najnowsze wiadomości

    Zobacz więcej

    Najczęściej czytane

    Polecane

    Wideo