Żaden z pana żebrak, tylko ciężko pracujący złomiarz. Pewnie ciułający na prezenty

Andrzej Górny
Zaparkowałem w którejś z bocznych ulic Traugutta. Żona poszła rozejrzeć się po sklepach, ja zostałem. Nie z lenistwa, z reguły jej pomagam w zakupach, głównie jako tragarz, bo prawo do decyzji mam nikłe. Ale tym razem stanąłem w miejscu niezbyt przepisowym, blokując bramę wjazdową. Wolałem więc być gotów do ucieczki, jeśli pojawi się mundurowy z mandatami.

Po chwili ktoś odjechał zwalniając miejsce, ale zaraz z piskiem opon pojawiło się nowe bmw. Kierowca próbował się wcisnąć w wąską lukę, w końcu wyrżnął błotnikiem w jeden z metalowych palików odgradzających chodnik od jezdni. Władze nasze, wiecznie niedopieszczone finansowo, stawiają takie bariery w miejscach koniecznych, a także zupełnie bezsensownych. Bo władzom lepiej, gdy zmotoryzowani poszukają parkingów płatnych.

Z auta wyskoczył krzepki młodzian o karku szerszym niż główka, obdzielił miejski słupek i własny pojazd kilkoma kopami, dodał wyrazy niecenzuralne (choć cenzury już prawie nie ma) i odjechał.

Wysiadłem, żeby zapalić. Przy wygiętym paliku stał obywatel wieku średniego. Rozglądał się, a i na mnie rzucał spojrzenia niezdecydowane. Byłem pewien, że zaraz poprosi o datek na bułkę, choć naprawdę zbiera na piwo. Odwróciłem się tyłem, aby go zniechęcić do żebraniny. Gdy znów spojrzałem, szarpał się z uszkodzonym słupkiem. Wyrwał go z podłoża, wsadził pod kapotę i oddalił się pospiesznie. Powinienem przeprosić, żaden z Pana żebrak, tylko ciężko pracujący złomiarz. Pewnie ciuła na prezenty pod choinkę dla dzieciaków?

Dla biednych, mało które święta są wesołe. Pewnej mroźnej Wigilii wyszedłem z jamnikiem Oskarem na skwerek. Ktoś musiał tam patroszyć karpie, bo po co brudzić własną kuchnię. Leżały flaki i ze cztery wielkie rybie łby... Podeszła starsza pani i ucieszyła się: - Dzięki Bogu za mróz, główki świeżutkie. Nie miałam na rybkę, a teraz zgotuję prawdziwą uchę, jak u nas koło Wilna. I w końcu nie wiedziałem, czy nadal przeklinać osobnika zaśmiecającego okolicę, czy być wdzięcznym, że komuś uzupełnił jadłospis.

Smętnie mi się pisze, jak na tekst przedświąteczny. Ale, jak powspominać, bywało pięknie. Czytałem niedawno wynurzenia jednej z naszych celebrytek, że nie cierpi polskich świąt i towarzyszących im potraw, zawsze więc wyjeżdża w ciepłe kraje. Biedactwo, musiała mieć smutne dzieciństwo. Inne osoby, nieraz z tytułami naukowymi, nie wstydzą się swych wspomnień i ktoś opowiada o zupie grzybowej z pęczakiem, inny o znakomitym śledziu przygotowywanym przez ojca wyłącznie na Boże Narodzenie. Żadne ananasy ani krewetki tego nie zastąpią. Wspomnienia z dzieciństwa są przeważnie ciepłe, a przyzwyczajenia kultywowane. Moja córka, dziś poważna bizneswoman, nadal pamięta z dzieciństwa zapach prawdziwej choinki i wielką radość z prezentu - radiomagnetofonu Kasprzaka. Niedawno ustaliliśmy, że chętnie przeczytalibyśmy ulubioną lekturę sprzed lat - "Na samotnym atolu" Kamila Giżyckiego. Niestety nie możemy na nią trafić. Będą inne książki, nigdy ich nie brak wśród prezentów i mam nadzieję, że jeszcze długo ich nie zabraknie.

PS Sprawiły mi radość życzenia od Państwa Teresy i Rudolfa Fronczków. Dziękuję im oraz innym osobom, które mi dobrze życzą. Nawzajem!

Wideo

Komentarze 3

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

M
Magda
Są i tacy, którzy wyjeżdżają na Święta do ciepłych krajów, aby nie babrać białego obrusu barszczem czerwonym, a za 30 lat będą tęsknić za rodzinnym czasem za stołem wigilijnym.
Trudno. Wszystkim Wesołych Świąt!
a
a
Dlaczego nie ukazuje się mój poprzedni komentarz ? Jeżeli się ukaże to proszę tego nie zamieszczać.
a
a
Odwrócił się tyłem do żebraka ! A gdzie empatia ?? To nie czasy PRL gdy wszyscy mieli pracę i można było mówić: nie ma pieniędzy to niech idzie pracy. Teraz nie ma pracy zwłaszcza dla starców. Autor artykułu jest tu wyjątkiem i chyba mentalnie żyje jednak w minionej epoce.
Dodaj ogłoszenie