Wrocławskie kamienice: Dom "Pod Starą Szubienicą"

    Wrocławskie kamienice: Dom "Pod Starą Szubienicą"

    Aleksandra Buba

    Gazeta Wrocławska

    Gazeta Wrocławska

    Swoją wisielczą nazwę dom mieszczący się pod adresem Rynek 19 zawdzięcza szubienicy, która od 1515 r. stała w miejscu, gdzie dziś możemy podziwiać pomnik Aleksandra Fredry.
    Kamienica Rynek nr 19

    Kamienica Rynek nr 19 ©Fot. Janusz Wójtowicz

    Choć współcześnie niewiele na to wskazuje, przejście mieszczące się pomiędzy kamienicami nr 18 i 19 było niegdyś wylotem ulicy, która, tak jak ulica Więzienna na północnej pierzei Rynku, dzieliła ją na dwie części. Początkowo również nazywano ją ulicą Szubieniczną, bo to najprawdopodobniej właśnie owym przejściem doprowadzano na Rynek skazańców. W późniejszym okresie, kiedy zaprzestano publicznych egzekucji, uliczka zmieniła nazwę na ul. św. Doroty, którą przejęła od nazwy kościoła, do którego prowadziła.

    Sam dom nr 19 zbudowano w XVI w., a jego siedmioosiowa fasada jest najdłuższa na południowej pierzei Rynku. Co ciekawe, dzięki temu, że dziś budynek kryją trzy siodłowe dachy i wieńczą trzy różniące się między sobą szczyty, z daleka można odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z trzema kamienicami, a nie z jedną. Swój renesansowy charakter budynek zyskał w 1554 r., kiedy to jego właścicielem był Nikolaus Beyer.

    Zlecił on przebudowę w renesansowym stylu, a do tego przedsięwzięcia zaangażował północnowłoskich artystów. Wówczas powstała bogato zdobiona sztukateriami i lunetami sień o kolebkowym sklepieniu i dekoracyjny, bogato rzeźbiony portal z korynckimi kolumnami i wieńczącym wejście tympanonem. Niestety, dziś fasadzie kamienicy daleko do dawnego blasku, a jej oszczędnej w środkach dekoracyjnych fasadzie bez wątpienia nie zaszkodziłoby odświeżenie.

    Wiadomo, że do końca XVIII dom znajdował się w posiadaniu barona Riedla, który wynajmował większość pomieszczeń. Kolejnemu właścicielowi, M. Kirchlowi, budynek zawdzięcza przebudowę, wykonaną w 1819 r. W XIX w posiadanie budynku weszła rodzina Immerwahr, która handlowała tekstyliami z całego świata. Warto wspomnieć, że z rodziny Immerwahrów pochodziły dwie znamienite wrocławianki - słynna śpiewaczka operowa Otilie Immerwahr i Carla Immerwahr, pierwsza kobieta, która uzyskała tytuł doktora na Uniwersytecie Wrocławskim.

    W trakcie wojny kamienica uległa poważnym uszkodzeniom, a po wojnie, w latach 1952-1960, budynek odbudowano w formie nawiązującej do renesansu, choć wcale nie wyglądał on tak przed wojną. Ponadto w trakcie restauracji kamienicę znacznie skrócono, a do dziś na podwórku, w miejscu, gdzie dom nr 19 łączy się z domem nr 20, znajdziemy gotyckie fragmenty dawnych murów tylnego traktu.
    Za czasów Breslau w piwnicach pod adresem Rynek 19 mieściła się popularna piwiarnia Wrocławska Piwnica, a po nastaniu Wrocławia przez wiele lat mieściła się tu herbaciarnia Herbowa. Później na krótko zastąpił ją lokal Can Can, a dziś restauracja Cesarsko-Królewska kultywuje tu tradycje galicyjskiej kuchni.

    Czytaj treści premium w Gazecie Wrocławskiej Plus

    Nielimitowany dostęp do wszystkich treści, bez inwazyjnych reklam.

    Komentarze

    Dodajesz komentarz jako: Gość

    Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

    Liczba znaków do wpisania:

    zaloguj się

    Najnowsze wiadomości

    Zobacz więcej

    Najczęściej czytane

    Polecane

    Wideo